دلت که گيـر باشد ،
مـטּ هر روز و هر لحظـﮧ نگرانت مے شوم
کـﮧ چـﮧ مے کنی؟ کجایے ؟در چـﮧ حالے؟
پنجره اتاقم را باز مے کنم و فریاد مے زنم
×تنهاییت براے مـטּ×
×غصه هایت براے مـטּ×
×همـﮧ بغض ها و اشکهایت براے مـטּ×
تو فقط بخند
آنقدر بلند تا مـטּ هم بشنوم
×صداے خنده هایت را×
×صداے همیشـﮧ خوب بودنت را
هَـر گـآه صِــבآے جـَבیـבے سَــلآم مےکُنــב
تپش ❤قَلبـــ ❤میــگیرَم
مَــטּ בیگَــرِ کِشِـش خَُـבآحآفِظـے نـَב آرَم مـــَـرآ ببخــش
کِــﮧجَـوآبــ سَلامتــ رآ نمـے בَهَم
خــــــــدايــــا يـه سـوال..
اگه خاطر خواه زیادی داری....
معنیش این نیست که فوق العاده بی نقصی....
شاید خیلی " ارزونی "... !
بـﮧ هـَـر زَبــانے کـﮧ بـِدانــے یـا نــَــدانے
خـالــے اَز هَــر تـَشـبیــﮧ وَ اِسـتــعاره وَ ایـــهـام
تَـنهـــا یـــک جـــُـــــملـﮧ بـَــرایـت خـواهـَـــم نــِـوشــت
دوسـتَت دارَم خـــاص تــَــریــטּ مـُـخـاطـَـب خــــاص دُنیـــــا
مــثل يک آمـــبولانس
آژيـــر مي کـــشم از نبـــودت
از سر راهـــم کنار بـــرويد
که بيماري بد حال در خـــودم دارم
کنار برويد
که ايـــن روح افســـرده با کســـي کنارنمي آيد...
حـــالـت تهـــوع دارم . . .
ايـن حالـت تهـــوع لعنتـــي بــا هواي آزاد و قـــرص درست نـــمي شــود
علاجـــش
فـــقـط بـالا آوردن فحـش هـايي است كـه بـه ديگــران بدهكـــارم
يعـــني
جـــاذبه اش
آنـــقدر زيـــاد بـــود
که مـــن هم
از چشمـــانت افــــــتادم...؟؟
پــــــلک ميزنـــم
و به سقـــف خيـــره ميشوم.
با نبـــــــــودنت چکـــــــــار کـــنم؟
يـــادش بـــخير
من بـــودم و تـــو....او بـــود و ديـــگري
ايـــن روزها..تـــويي و او
مـــن مـــاندم و خـــدا ...
تــــــو مي روي
مـــن مي روم
تـــو از ايـــنجا - مـــن ازايـــنجا
کـــاش مي فـــهميدي از ايـــنجا ........تــــــــــــا....... ايـــنجا
چـــقدر فـــاصــــــله است
لعـــنتي دســـتِ کـــم
بـــين شـــعرهـــاي مـــن
دستـــش را نگـــير
بــــــي انـــــــــصاف!
مــــــردم دارنــــــد اين شـــعرها را مــــــي خــــــوانــــــند...!
هــــــر بـــار
بـــه دردِ هـــم خـــورديم
داد ِمـــان در آمــــــد
مـــــــــا
بـــه دردِ هـــم نـــمـــي خـــوريم
خــــــدايا , خـــطا از مــن است , مـــيدانم
از من که ســـالهاست گـــفته ام " ايـــاک نـــعبد " ,
اما به ديـــگران دل ســـپرده ام
ازمن که سالـــهاست گفـــته ام "ايـــاک نـــستعين ",
امـــا به ديـــگران تکـــيه کرده ام ...
امـــا تـــو رهــــــــــــايــــــم نکـــن
ميـــخــواهــــَـــــم ...
دم گــوشـت چـــــيزي بــگويــَــم خــُــــــــــــــــدا !
ايــــــن يــِــک اعــتـراف اســــت
مـــــــــن بـــي او دوام نــِــمي آورم
تـــــــــــــــــــــا صــُبــح
عشق مثل عبادت کردن می مونه؛
بعد از اینکه نیت کردی
دیگه نباید به اطرافت نگاه کنی ...
اما من و تو
دور از هم می پوسیم
غمم از وحشت پوسیدن نیست
غمم از زیستن بی تو
دراین لحظه پر دلهره است
دیگر از من تا خاک شدن راهی نیست
از سر این بام
این صحرا این دریا
پر خواهم زد خواهم مرد
غم تو این غم شیرین را
با خود خواهم برد …
ϰ-†нêmê§ |